آشنایی با انواع تریاژ
ایجاد سیستم تریاژ 2سطحی و 3سطحی بر اساس شکایت اصلی بیمار
مشخصات تریاژ استاندارد:
1- در زمان کمتر از یک دقیقه انجام شود.
2- در ورودی اورژانس و قبل از پذیرش باشد.
3- توسط پرستار آموزش دیده و با تجربه انجام شود.
4- بر اساس شکایت اصلی بیمار، علایم حیاتی و ارزیابی نسبی بیمار
محیط های تریاژ
در داخل و قبل از بیمارستان 4 محیط اصلی برای تریاژ وجود دارد :
تریاژ در صحنه حادثه
تریاژ در صحنه حادثه:
1- ابتدایی: توسط افراد محلیف هدف علامت گذاری منطقه.
2- اولیه: به روش استارت START
3- تریاژ ثانویه: به روش SAVE با هدف اولویت بندی موارد انتقال بیماران
Secondery Assessment victims and End point
سیستم تریاژ ESI
Emergency Severity Index
علاوه بر در نظر گرفتن حدت بیماری به طور منحصر به فردی میزان تسهیلات مورد نیاز بیمار را در ESI سیستم تعیین سطح تریاژ بیمار در نظر میگیرد.
ساختار سیستم تریاژ ESI بر اساس 2 معیار حدت بیماری و تسهیلات مورد نیاز می باشد که حدت بیماری با وجود یا عدم وجود تهدید حیات یاعضو و وجود علائم خطر و همچنین علائم حیاتی تعیین شده و تسهیلات مورد نیاز بر اساس تجربه و مقایسه با موارد مشابه تعیین میگردد.
در ابتدا مسول(پرستار)تریاژ بیمار را بر اساس شدت بیماری و وخامت حال ارزیابی میکند.اگر شدت بیماری زیاد نباشد (سطح 1 و 2 تریاژنباشد)بعد از آن پرستار باید با تخمین تسهیلات مورد نیاز بیمار در اورژانس بیمار را سطح بندی کند.
روش انجام تریاژ ESI
در این نوع تریاژ باید به چند سوال اصلی پاسخ داد که در هر مرحله با یک سوال روبرو می شویم.
در مرحله اول یا A این سوال مطرح می شود که آیا بیمار در حال مرگ است؟ یعنی نیاز به اقدام فوری و نجات دهنده دارد یا خیر؟ چنانچه پاسخ مثبت باشد مانند بیماری که نیاز به احیا قلبی ریوی دارد یا بیماری با پنوموتراکس فشارنده در سطح یک تریاژ قرار می گیرد و معمولا به سمت اتاق احیاء هدایت می شود.در این مرحله پرستار فقط سطح هوشاری را با روش AVPU بررسی می کند.
چنانچه پاسخ سوال اول خیر بود به مرحله دوم یا B می رویم. در این مرحله باید تعین کنیم که ایا بیمار می تواند منتظر بماند؟ در این جا سه سوال اصلی را پیش رو داریم.
- آیا بیمار در معرض خطر یا High risk است؟
- آیا بیمار خواب آلود و لتارژیک است؟
- آیا بیمار درد شدید دارد؟ (بیش از 7 در مقیاس VAS)
نمونه های در معرض خطر که High risk بوده و در سطح 2 قرار می گیرند:
1- درد قفسه سینه
2-نیدل استیک پرسنل بیمارستان
3- علایم CVA
4- آبستنی خارج رحمی بدون اختلال همودینامیک
5- بیمارتحت شیمی درمانی با تب
6- تمایلات خود کشی یا آدم کشی
7- درد شکمی یا خونریزی زنان
8- بارداری با خونریزی زنان
9- علایم سقط
10-تروما به شکم
11- آمپوتاسیون
12- اپیستاکسیا
13- اپی گلوتیت حاد
14- آسیب صورت همراه با شکستگی
15- سپسیس
16- کتواسیدوز دیابتی
17-سنکوب
18- هیپوگلیسمی یا هیپرگلیسمی
19- بیماران پیوندی
20- چرخش بیضه
21- دیالیز عقب افتاده
22- احتباس ادرای
23- مسمومیت با الکل یا روانگردان همراه با تروما
24- تجاوز جنسی
25- سردرد شدید
26- شکستگی لگن و ران
27- تمایلات خودکشی یا دیگر کشی
نکته: در سطح دوم بیمار حداکثر طی 10 دقیقه باید ویزیت شود.
چنانچه در مرحله B پاسخ منفی بود به سراغ مرحله C می رویم.در این مرحله باید تعین کنیم که بیمار به چه تعداد تسهیلات نیاز دارد.منظور از تسهیلات اقدامات بعد از ویزیت است مانند آزمایش خون ، گرفتن گرافی، انجام تزریق عضلانی یا وریدی. باید به این نکته توجه کرد که موارد زیر جزء شمارش تسهیلات نمی باشد:
1- شرح حال و معاینه فیزیکی
2- تست قند خون با گلوکومتر بر بالین بیمار
3- هپارین لاک
4- مکالمه تلفنی با پزشک و گرفتن مشاوره
5- مراقبت ساده از زخم مانند بازبینی زخم ، گرفتن آتل، پانسمان
نتایج پاسخ به سوال تعداد تسهیلات :
- هیچ تسهیل : سطح 5
- یک مورد تسهیل: سطح 4 ارجاع به درمانگاه
- بیش از دو مورد تسهیل:در این مرحله باید علایم حیاتی بیمار بررسی شود.(مرحلهD ) چنانچه در محدوه خطر بود سطح 2 می شود(Acute) و چنانچه در محدوه خطر نبود در سطح 3 قرار می گیرد و به بخش Sub Acute هدایت میگردد.
نمونه فرم تریاژ بیمارستانی:

چه دستانت شفا دهد و چه محبتت دوا باشد نزد خدا برگزیده ای...